The Alice Hawthorn

Drugie życie The Alice Hawthorn

De Matos Ryan zmienił zrównoważony rozwój The Alice Hawthorn dzięki dodaniu dwunastu pokoi gościnnych i renowacji wpisanego na Listę Zabytków II stopnia pubu. U zbiegu rzek Ouse i Nidd wioska Nun Monkton była historycznie ważnym północnym węzłem handlowym dla średniowiecznej sieci transportu rzecznego, a wielu podróżnych zatrzymywało się na noc. Wzrost ruchu drogowego spowodował, że przejeżdżało przez nie mniej podróżnych, co ostatecznie doprowadziło do upadku miasta jako punktu handlowego i społecznego.

Zamknięcie czterech tawern w wiosce jest niestety zgodne ze zmianami społeczno-ekonomicznymi i prawnymi dotyczącymi pubów w całym kraju. Nazwany na cześć słynnego XIX-wiecznego konia wyścigowego, The Alice Hawthorn to ostatni pozostały pub w wiosce. W ostatnich latach to miejsce spotkań i społeczne centrum społeczności lokalnej podupadało pod względem gospodarczym.

Reinkarnacja The Alice Hawthorn

Oparte na współpracy konsultacje z Harrogate Borough Council i lokalną społecznością pomogły w opracowaniu projektu. Podczas tych konsultacji jeden z mieszkańców wioski zauważył, że powrót do domu w nocy i zobaczenie zapalonych świateł w The Alice Hawthorn zawsze dawało im uczucie spokoju. Potrzeby społeczności brano pod uwagę na każdym etapie procesu projektowania. Schemat dostosowywano, zmieniano i rekonfigurowano w celu uwzględnienia lokalnych opinii. Przebudowa stworzyła nowe źródła przychodów dla biznesu restauracyjnego i barowego. Poprawiła również odwiedzalność i czas przebywania, a co najważniejsze, zwiększyła skłonność do wydawania pieniędzy w lokalnej gospodarce.

Projekt obejmuje dwanaście pokoi gościnnych z łazienkami. Cztery na pierwszym piętrze pubu i osiem wokół nowego dziedzińca, który rozciąga się na wiejską zieleń do tylnego ogrodu pubu. Projekt czerpie inspirację z nordyckiego „garthu” („trawiasty krużganek” lub „polanki w lesie”), tworząc poczucie cichego ogrodzenia i wyobrażonego przedłużenia wiejskiej zieleni.

Budynki The Alice Hawthorn o konstrukcji szkieletowej wykonanej z daglezji zielonej wykorzystują autentyczne rolnicze materiały budowlane, takie jak pokrycie dachowe ze stali ocynkowanej falistej i okładzinę z modrzewia, aby stworzyć wrażenie, że zwierzęta dopiero niedawno się wyprowadziły. Prosta i uczciwa typologia konstrukcji zapewnia, że ​​projekt wygląda tak, jak go zbudowano. Pokoje gościnne są obsługiwane przez nowe obszary usług pomocniczych, w tym magazyny sprzątania i bielizny oraz pomieszczenia dla personelu.

Przestrzenność oraz technikalia

Nowe budynki o konstrukcji drewnianej obejmują szopy, stodołę polową, stajnie i siodlarnię. Dwuelementowe kolumny „krużgankowe” współpracują ze stopami ze stali nierdzewnej osadzonymi na słupkach z lanego betonu. Przylegający do bramy frontowej szopy to parterowy budynek wypełniany między istniejącymi ceglanymi budynkami gospodarczymi z dwiema sypialniami dla personelu i łazienką. Pokryta modrzewiem, z dachem krytym dachówką nawiązującą do budynków gospodarczych. Field Barn to dwupiętrowa budowla skierowana na południe z czterema pokojami.

Niższy poziom The Alice Hawthorn pokryto modrzewiem, a górny – stalą ocynkowaną. Nie ma okien od północy i zachodu, aby zapobiec zalaniem sąsiadów światłem. Tack Room, jednopiętrowa konstrukcja z wejściem dla wózków inwalidzkich, sąsiaduje z zachodnią granicą i Field Barn. Zapewnia również schronienie dla kuchni na świeżym powietrzu, pieca do pizzy i pubu w ogrodzie.

Przylegająca do wschodniej granicy Stajnia jest parterową dobudówką z trzema pokojami gościnnymi. Zarówno stajnie, jak i siodlarnię pokryto modrzewiowym dachem i tylną ścianą ze stali ocynkowanej sinusoidalnie. Każdy pokój gościnny anonsuje z zewnątrz ręcznie malowany motyw nazw pokoi, takich jak Siodło, Strzemię, Len, Jęczmień, Pszenica i Siano. Wewnątrz, w przeciwieństwie do tradycyjnych wnętrz pubowych, nowe elementy zabudowy nie mają tynku. Wyłożono je deskowaniem modrzewiowym i sklejką z topoli. Subtelne różnice między gatunkami drewna zacierają się dzięki zabarwieniu. Jedyną wewnętrzną dekoracją ścian stanowią linoryty wykonane przez dzieci wiejskiej szkoły podstawowej.

Zrównoważony rozwój

Zrównoważony rozwój leży u podstaw projektu. Gruntowa pompa ciepła zapewnia ogrzewanie i ciepłą wodę, dostarczaną przez odwierty i wspartą wysokim poziomem izolacji z niepalnej wełny mineralnej i szczelności na poziomie wyższym niż obecne przepisy budowlane. Budynki o drewnianej konstrukcji szkieletowej są naturalnie wentylowane dzięki zastosowaniu wysokopoziomowych okien i świetlików dachowych. Zyski słoneczne ograniczają zwisy dachu, które zapewniają zacienienie. W całym budynku zamontowano oświetlenie LED i energooszczędne, a także urządzenia wodne o małej objętości.

Zrównoważony system odwadniający obejmuje przepuszczalne kostki brukowe i zbiorniki do usuwania wód powierzchniowych ukryte pod ogrodem pubowym. Szczególnym wyzwaniem było wykonanie ognioodpornej ściany o konstrukcji drewnianej w odległości 1 m od granic terenu. Rozwiązano to poprzez zastosowanie wewnętrznej osłony ognioodpornej.

Bioróżnorodność została poprawiona poprzez rozległe nasadzenia i tworzenie siedlisk. Nowy dziedziniec jest ograniczony obsadzonymi rodzimymi gatunkami, które pomagają również osłonić sąsiednie sypialnie. Sad na tyłach terenu, który byłby typowy dla tych działek w średniowieczu, został ponownie zalesiony drzewami owocowymi i ostatecznie będzie zasilał kuchnię pubu.

Lokalizacja: Nun Monkton, Anglia
Tekst: nowoczesna STODOŁA

Czytaj więcej

Zobacz podobne