Nowoczesna stodoła

Konstrukcję nośną nowoczesnej STODOŁY usztywniamy za pomocą płyt konstrukcyjnych MFP P5.

Płyty te mocujemy do konstrukcji nośnej za pomocą gwoździ pierścieniowych o średnicy 3mm wbijanych gwoździarkami pneumatycznymi. Szycie płyt konstrukcyjnych do podłoża odbywa się ściegami, w których rozstaw gwoździ ma istotne znaczenie. Ściegi zewnętrzne to rozstaw łączników co 15cm, ściegi wewnętrzne to rozstaw co 30cm. Wyjątek stanowią płyty konstrukcyjne szyte w narożnikach obiektów- tu ściegi zbliżone do krawędzi obiektu musza mieć rozstaw 10cm. Gwoździarka pneumatyczna skonstruowana jest w sposób umożliwiający precyzyjne spozycjonowanie wbijanego gwoździa. Aby ten zadziałał prawidłowo i w odpowiedni sposób zespolił płytę konstrukcyjną z podłożem powinno się go wbić nie bliżej niż 15mm od krawędzi płyty, ale i nie bliżej niż 15mm od krawędzi belki, do której mocujemy płytę.
Warunki budowlane nie zawsze pozwalają na zachowanie takiej precyzji, w związku z czym dopuszczalne są minimalne odstępstwa od powyższej zasady, co nie znaczy, że jej stosowanie jest nieistotne. Głębokość zakotwienia gwoździa w płycie konstrukcyjnej ma również istotne znaczenie. Gwóźdź winien oprzeć się łbem o podłoże, przez które jest mocowany. Głębokość dobicia regulujemy za pomocą pokrętła umieszczonego na gwoździarce pneumatycznej, zmniejszając lub zwiększając ilość powietrza podawanego z kompresora bezpośrednio na tłok gwoździarki. Ważnym jest zatem, aby przed rozpoczęciem działań przeprowadzić stosowne próby na odpadzie lub krótkim odcinku płyty i drewna konstrukcyjnego.

Płytę mocujemy 6cm ponad powierzchnią podłoża- płyty fundamentowej, starając się w pierwszej kolejności zamocować wszystkie płyty pełne, w dalszej kolejności płyty docinane. Pomiędzy płytami należy zachować szczelinę dylatacyjną pozwalającą na pracę płyty- szerokość tej szczeliny wynosi 3mm. Dopuszcza się pionowe rozcinanie płyt w obszarze otworów okiennych i drzwiowych- cięcie płyty w linii otworu okiennego. To rozwiązanie pozwala na znaczne ograniczenie odpadu budowlanego. Nie zmienia to faktu, że ogacenie otworów w pionowych przegrodach, czyli takie umiejscowienie płyty, aby częściowo zachodziła na otwór okienny czy drzwiowy i odcięcie jej. Kształt odwróconego L, albo C, zamocowany jako element okalający otwór teoretycznie zwiększy nośność i sztywność elementu nadprożowego, spowoduje jednak przeniesienie sił zginających i ścinających z nadproża- pośrednio na okładzinę wewnętrzną, co może powodować jej pękania.

W trakcie układania płyt konstrukcyjnych szczególną uwagę należy zwrócić na to, aby płyta całą powierzchnią przylegała do konstrukcji nośnej. Niedopuszczalnym są wybrzuszenia płyty, jej niedociągnięcie przez łącznik lub takie nawarstwienie elementów paroizolacyjnych, które spowoduje odkształcenie płyty, jej wygięcie, odejście od pionu.

Elementy tymczasowego usztywnienia konstrukcji- te zamocowane po zewnętrznej stronie przegród odkręcamy dopiero po całkowitym usztywnieniu konstrukcji obiektu. Niedopuszczalnym jest demontaż rozpór oraz zastrzałów przed całkowitym opłytowaniem konstrukcji nośnej. Usunięcie zastrzałów z przegród nieusztywnionych przynajmniej w narożnikach za pomocą pełnego płytowania może doprowadzić do zwichrowania całego obiektu.
więcej