Fot. Felipe Diaz Contardo | Arch. Sebastián Irarrázaval

Architekturadopasowana do krajobrazu

Z myślą o maksymalnym wykorzystaniu światła dziennego i otaczających widoków architekt zaprojektował dom w oparciu o plan dwóch liter „Y”. Takie rozwiązanie pozwoliło na wielokierunkowe otwarcie budynku na słońce o różnych porach dnia oraz na silne powiązanie wnętrz z leśnym krajobrazem. Projekt nie ma zwartej, kompaktowej formy — jego rozłożysta struktura umożliwia „bycie pomiędzy drzewami”, z przenikającym przez ich korony światłem. Co istotne, nietypowa organizacja przestrzenna pozwoliła idealnie dopasować bryłę budynku do istniejących na działce drzew i ukształtowania terenu, eliminując konieczność ich wycinki. Tak jak w realizacjach inspirowanych typologią, którą reprezentuje nowoczesna stodoła, architektura nie dominuje krajobrazu, lecz świadomie się w niego wpisuje.

Fot. Felipe Diaz Contardo | Arch. Sebastián Irarrázaval

Głównym materiałem konstrukcyjnym i wykończeniowym stało się drewno, pozyskiwane lokalnie, co dodatkowo wzmocniło relację budynku z jego naturalnym kontekstem. Drewniana architektura, zbudowana z powtarzalnych, podłużnych elementów, symbolicznie nawiązuje do rytmu i „nieskończoności” lasu, który ją otacza. Układ oparty na dwóch literach „Y” wchodzi w zróżnicowane relacje ze zboczem, miękko dostosowując się do topografii terenu. Proces projektowy przypominał dialog z naturą, a nie narzucanie jej formy — dzięki temu w wielu miejscach granica pomiędzy architekturą a lasem staje się niemal niewidoczna. Dom stanowi przykład zrównoważonej architektury krajobrazowej, w której forma, materiał i funkcja wynikają bezpośrednio z miejsca.