Fot. Anze Cokl | Arch. Premica Architects

Alpejskie schroniskow bunkrze

Po podpisaniu Traktatu w Rapallo w 1920 roku Włochy rozpoczęły budowę rozległego systemu fortyfikacji w Alpach, obejmującego drogi wojskowe, trakty logistyczne, bunkry, bastiony i górską infrastrukturę militarną. Wiele z tych historycznych tras zachowało się do dziś i funkcjonuje jako oznakowane szlaki turystyczne, umożliwiające stosunkowo łatwe dotarcie do trudno dostępnych, wysokogórskich rejonów Alp Julijskich. Jedno z takich miejsc zostało po blisko stu latach przekształcone przez Premica Architects z Celje w Słowenii w minimalistyczne alpejskie schronisko – biwak Prehodavci. Budynek powstał na betonowych pozostałościach bunkra z czasów I wojny światowej, a cała konstrukcja została prefabrykowana w dolinie na terenie Parku Narodowego Triglav i przetransportowana helikopterem w 20 równoważnych wagowo modułach.

Fot. Anze Cokl | Arch. Premica Architects

Schronisko funkcjonuje bez bieżącej wody i klasycznej instalacji elektrycznej – jedynym źródłem energii jest niewielki panel fotowoltaiczny zasilający oświetlenie, a toaleta została zlokalizowana w osobnym obiekcie około 50 metrów dalej. Architekci wykorzystali drewnianą konstrukcję Stora Enso oraz panele CLT, co zapewniło optymalną wytrzymałość, niską wagę i szybki montaż w ekstremalnych warunkach wysokogórskich. Naturalne drewno doskonale wpisuje się w krajobraz Triglavskiego Parku Narodowego, a asymetryczne ściany i pochyły dach zwiększają odporność na silny wiatr i zalegający śnieg. Choć obiekt kontynuuje tradycję surowych alpejskich biwaków, wprowadza też element współczesnego komfortu i estetyki – w tym sensie można go porównać do idei, jaką w architekturze symbolizuje nowoczesna stodoła: prostą formę, funkcjonalność i świadome dialogowanie z otoczeniem.