Dom RolfaRolf Bruggink

Architekt Rolf Bruggink przekształcił XIX-wieczną wozownię z 1895 roku, zlokalizowaną w prestiżowej dzielnicy Maliebaan w Utrechcie, w oryginalny dom i przestrzeń do pracy opartą na zasadach zrównoważonej architektury. Kluczowym założeniem projektu było maksymalne wykorzystanie materiałów odzyskanych z rozbiórki drewnianego budynku biurowego z 1955 roku, który znajdował się na tej samej działce. Drewno, elementy konstrukcyjne i detale wykończeniowe zostały ponownie użyte we wnętrzu wozowni, realizując ideę ponownego wykorzystania materiałów oraz koncepcję cradle-to-cradle. Prostokątna bryła budynku o wysokości 5,5 metra, wsparta na pięciu historycznych wspornikach, stała się ramą dla eksperymentalnego, ale w pełni funkcjonalnego projektu mieszkaniowego.

Wnętrze domu zostało podzielone na trzy strefy funkcjonalne, zaprojektowane wspólnie z Yffi van den Berg, która również mieszka w budynku. Otwarta strefa frontowa podkreśla skalę przestrzeni i łączy się z otoczeniem poprzez monumentalne, oryginalne drzwi sięgające sufitu. Centralnym elementem domu jest wolnostojąca konstrukcja mieszcząca kuchnię, toaletę i instalacje techniczne, a na górze sypialnię, prysznic i przestrzeń biurową. Prywatne pomieszczenia ulokowano w zawieszonej drewnianej strukturze w tylnej części budynku, pod którą powstał otwarty salon z dużym przeszkleniem. Cały projekt realizowano bez klasycznej dokumentacji technicznej — zamiast niej używano modelu przestrzennego, który ewoluował wraz z dostępnością odzyskanych materiałów. Surowa estetyka, otwarty plan i wyraźna konstrukcja sprawiają, że ta adaptacja bywa postrzegana jako miejska interpretacja idei, jaką reprezentuje nowoczesna stodoła — architektura szczera, funkcjonalna i oparta na odpowiedzialnym gospodarowaniu zasobami.