Architekt:
Lokalizacja:
Vizovice, Czechy
Nowy etap pośród drzew
Dům mezi stromy powstał w Vizovicach jako odpowiedź na bardzo konkretny moment w życiu właścicieli. Kiedy dorosłe dzieci opuściły rodzinny dom, rodzice nie potrzebowali już dużej powierzchni ani wielu pomieszczeń wykorzystywanych tylko okazjonalnie. Ważniejsze stały się wygoda, spokój, łatwość codziennego funkcjonowania i bliskość natury. Projekt przygotowali dla nich Jiří i Tereza Kabelkowie ze Studio COSMO, a więc architekci doskonale znający potrzeby przyszłych mieszkańców. Powstał dom o powierzchni użytkowej 137 m², zaprojektowany nie jako pomniejszona wersja dawnego rodzinnego domu, lecz jako przestrzeń odpowiadająca kolejnemu etapowi życia.
Najpierw były drzewa
Działka o powierzchni około 1000 m² była wcześniej fragmentem większego ogrodu pełnego dojrzałych drzew liściastych i iglastych. To właśnie istniejąca zieleń w największym stopniu zdecydowała o lokalizacji budynku. Zamiast oczyścić teren i dopiero później urządzać ogród, architekci potraktowali zastany drzewostan jak najważniejszy element projektu. Dom wsunięto pomiędzy korony, usuwając jedynie jedno drzewo. Pozostałe tworzą naturalne otoczenie architektury, zapewniają cień i pojawiają się w kolejnych kadrach oglądanych przez okna.
Współczesna wołoska chałupa
Forma budynku nawiązuje do tradycyjnej architektury Wołoszczyzny Morawskiej. Prosta bryła z dwuspadowym dachem i wyraźnym okapem przywołuje proporcje lokalnych chałup, ale została pozbawiona historyzujących detali. Studio COSMO wykorzystuje regionalny archetyp jako punkt wyjścia, upraszczając go i dostosowując do współczesnej technologii drewnianej. Elewację pokrywają modrzewiowe listwy, których rytm optycznie porządkuje bryłę i nadaje jej delikatniejszą skalę. Drewno pozwala jednocześnie zbliżyć architekturę do ogrodu, który istniał tutaj na długo przed budową.
Serce otwarte do kalenicy
Po przejściu przez niewielki wiatrołap wnętrze niemal natychmiast otwiera się na najważniejsze pomieszczenie domu. Salon, jadalnia i kuchnia tworzą jedną wspólną przestrzeń, wysoką aż do konstrukcji dachu. To wyraźne centrum codziennego życia, w którym niewielka liczba funkcji została zastąpiona jakością przestrzeni, światłem i widokami. Brak klasycznego stropu nad częścią dzienną pozwolił wykorzystać pełną wysokość dwuspadowej bryły i nadać wnętrzu oddech, którego nie sugerują stosunkowo kompaktowe rozmiary budynku.
Każde okno ma widok
Rozmieszczenie przeszkleń wynika bezpośrednio z otoczenia. Architekci nie potraktowali okien jako powtarzalnych elementów elewacji, lecz jako indywidualne kadry skierowane na konkretne drzewa i fragmenty ogrodu. Kuchnia korzysta z porannego światła filtrowanego przez koronę drzewa. Jadalnię ustawiono przy dużym przeszkleniu otwierającym ją na zieleń, natomiast przy salonie pojawia się kwadratowe okno, które zamienia widok na ogród w niemal nieruchomy obraz. Krajobraz jest więc obecny w domu na różne sposoby, zależnie od miejsca i pory dnia.