Architekt:
Mały domek wielki krajobraz
Pośród rozległych wzgórz, wrzosowisk i złocistych traw stoi niewielki drewniany domek, którego architektura zdaje się wyrastać z otaczającego krajobrazu. Jego prosta sylwetka z dwuspadowym dachem przywołuje skojarzenia z tradycyjną zabudową wiejską, ale oszczędność detali i duże przeszklenia nadają mu zdecydowanie współczesny charakter.
Prosta forma w naturze
Bryła domku została sprowadzona do najbardziej podstawowej geometrii. Prostokątny rzut, stromy dwuspadowy dach i pionowe drewniane deski tworzą kompozycję pozbawioną zbędnych dodatków. Elewacja zachowuje naturalny, jasny odcień drewna, dzięki czemu budynek dobrze współgra z otaczającymi go łąkami i wrzosowiskami.
Drewno od zewnątrz do wewnątrz
Naturalne drewno jest najważniejszym materiałem kształtującym charakter projektu. Na zewnątrz pojawia się w postaci pionowych desek elewacyjnych, natomiast we wnętrzu pokrywa podłogi, skosy dachu, zabudowy meblowe i wybrane elementy wyposażenia. Szczególnie efektownie prezentuje się wysoki sufit w części dziennej, gdzie jasne deski podążają za linią dwuspadowego dachu, podkreślając jego geometrię.
Zieleń inspirowana otaczającą przyrodą
Najbardziej charakterystycznym elementem aranżacji wnętrz są ściany wykończone pionową boazerią w stonowanym, oliwkowozielonym odcieniu. Kolor ten przywołuje barwy mchów, wrzosowisk i roślinności pokrywającej okoliczne wzgórza, tworząc subtelne połączenie pomiędzy wnętrzem a krajobrazem. Zieleń pojawia się konsekwentnie w części dziennej, kuchni, sypialni i łazience, nadając całemu domkowi wyrazistą tożsamość.
Salon otwarty na dolinę
Sercem domku jest niewielki salon połączony z kuchnią i jadalnią. Pomimo ograniczonej powierzchni przestrzeń sprawia wrażenie wyjątkowo otwartej, przede wszystkim dzięki wysokiemu sufitowi i dużym przeszkleniom. Jedna ze ścian szczytowych została niemal całkowicie podporządkowana widokowi na rozległą dolinę, której krajobraz staje się najważniejszym elementem aranżacji. Pod oknem zaprojektowano niską drewnianą zabudowę z otwartymi półkami, tworzącą miejsce na książki, kosze i drobne przedmioty. W centralnej części salonu ustawiono wygodną sofę w ciepłym brązowym odcieniu, uzupełnioną miękkimi poduszkami i wełnianymi pledami. Przed nią znajduje się niewielki drewniany stolik kawowy, którego zaokrąglone krawędzie łagodzą geometryczny charakter wnętrza. Jasny dywan wprowadza dodatkową warstwę przytulności, a otwarte półki z roślinami i ceramiką nadają przestrzeni bardziej osobisty charakter. Wszystko pozostaje podporządkowane prostemu celowi: stworzeniu miejsca, w którym można wygodnie usiąść i obserwować zmieniający się za oknem krajobraz.