Arch. Toon De Keyser & Francis Belaen (HUTSTUF)

Minimalistyczne kabinyw sercu Ardenów

Projekt Hutstuf Bertogne to zespół trzech nowoczesnych, drewnianych kabin położonych na wzgórzu w belgijskich Ardenach. Zaprojektowane przez architektów Toona De Keysera i Francisa Belaena, stanowią przykład współczesnej architektury wypoczynkowej, która łączy prostotę formy z bliskością natury.

Domki – Badger, Racoon i Weasel – zostały zaprojektowane jako kompaktowe przestrzenie dla małych rodzin lub par, oferujące panoramiczne widoki na doliny, lasy i otwarty krajobraz. Ich usytuowanie na wzniesieniu pozwala w pełni doświadczyć otaczającej przyrody, a duże przeszklenia otwierają wnętrza na zmieniające się światło i krajobraz.

Arch. Toon De Keyser & Francis Belaen (HUTSTUF)

Architektura inspirowana naturą i prostotą

Forma kabin jest minimalistyczna i oszczędna – oparta na prostych bryłach oraz naturalnych materiałach. Drewno, kamień i szkło tworzą spójną, spokojną estetykę, która wpisuje się w krajobraz Ardenów. Projekt inspirowany jest zarówno tradycyjnymi schroniskami górskimi, jak i japońskim podejściem do przestrzeni i światła.

Charakterystycznym elementem są duże, panoramiczne przeszklenia oraz drewniane okiennice, które pozwalają regulować światło i zapewniają prywatność. Dzięki nim wnętrze pozostaje w stałym dialogu z otoczeniem – granica między domem a naturą zaciera się niemal całkowicie.

Arch. Toon De Keyser & Francis Belaen (HUTSTUF)

Komfort w małej skali

Każda kabina została zaprojektowana jako kompaktowa, ale w pełni funkcjonalna przestrzeń. Wnętrze obejmuje otwartą strefę dzienną, kuchnię, sypialnię oraz łazienkę, a całość uzupełnia prywatny taras z wanną z hydromasażem.

Projekt łączy ideę „slow living” z nowoczesnym komfortem – oferuje możliwość odpoczynku w ciszy, kontaktu z naturą i odcięcia się od codzienności, bez rezygnacji z wygody. Naturalne materiały, lokalne surowce i demontowalna konstrukcja wpisują się również w podejście zrównoważonego budownictwa.

Hutstuf Bertogne to przykład architektury, która nie próbuje dominować nad krajobrazem, lecz staje się jego częścią – tworząc przestrzeń do życia w rytmie natury.