Kryjówka w dawnym spichlerzuTiago do Vale Architects

Projekt Dovecote-Granary powstał jako miejsce wyciszenia, kontemplacji i głębokiego kontaktu z naturą, osadzone w krajobrazie regionu Minho w północnej Portugalii. Budynek czerpie bezpośrednio z lokalnego dziedzictwa architektonicznego, nawiązując do XIX-wiecznych spichlerzy wznoszonych na granitowych podstawach, które służyły do przechowywania kukurydzy. Charakterystycznym elementem tych konstrukcji było łączenie dwóch spichlerzy pod jednym dachem, z gołębnikiem i przestrzenią do suszenia ziarna pomiędzy nimi, wyposażoną w ruchome panele poprawiające naturalną wentylację. Ta nietypowa, lecz niezwykle funkcjonalna typologia wiejskiej zabudowy stała się inspiracją do stworzenia obiektu, który – podobnie jak nowoczesna stodoła – interpretuje tradycyjne formy w sposób współczesny, zachowując ich pierwotną prostotę i sens.

Oryginalna konstrukcja Dovecote-Granary wykonana była z drewna dębowego, które z biegiem lat uległo degradacji, umożliwiając jednak dokładną dokumentację pierwotnego projektu. Architekci zdecydowali się nie na prostą rekonstrukcję, lecz na subtelną transformację budynku, łącząc konserwację z precyzyjnymi, ograniczonymi interwencjami. Dzięki dopracowanym detalom stolarskim i wzmocnieniu konstrukcji obiekt stał się trwalszy i bezpieczniejszy, a jednocześnie zachował swój autentyczny charakter. Dawna funkcja rolnicza ustąpiła miejsca nowej idei – przestrzeni bez jednoznacznego przeznaczenia, otwartej na naturę i jej rytm. Dovecote-Granary funkcjonuje dziś jako przyrodnicze sanktuarium i symbol wiejskiego krajobrazu Portugalii, w którym architektura nie dominuje nad otoczeniem, lecz staje się jego integralną częścią.