Reconstruction Design of Wujiaqiao Villager’s HomeFANAF + Jiangsu Institute of Urban & Rural Planning and Design

Reconstruction Design of Wujiaqiao Villager’s Home to przebudowa dawnego budynku spółdzielni zaopatrzenia i sprzedaży w wiosce Wuqiao, w miejscowości Qiandeng, na terenie Kunshan w Suzhou. Obiekt o powierzchni 240 m² został ukończony w 2021 roku i pełni dziś funkcję domu mieszkańców, czyli miejsca spotkań, pamięci i lokalnej aktywności. Projekt nie jest klasycznym domem prywatnym, lecz przestrzenią wspólnotową, w której architektura próbuje odbudować relację między historią miejsca, codziennością mieszkańców i skalą tradycyjnej wioski.

Dawna spółdzielnia

Pierwotny budynek był związany z dawną spółdzielnią zaopatrzenia i sprzedaży, funkcjonującą w pobliżu przystani promowej na wschodnim brzegu rzeki. Przez lata miejsce to uczestniczyło w lokalnym życiu handlowym i komunikacyjnym, będąc ważnym punktem na trasie północno-południowego ruchu łodzi. Wraz ze zmianami gospodarczymi i przestrzennymi jego dawna rola stopniowo zanikała, ale pamięć o budynku pozostała częścią lokalnej tożsamości. Przebudowa nie wymazuje tej przeszłości, lecz próbuje nadać jej nowy, bardziej współczesny wymiar.

Skala zamiast wyburzenia

W wielu tradycyjnych wsiach południowych Chin proces modernizacji często prowadził do radykalnych wyburzeń i zastępowania starej tkanki nową, znacznie większą zabudową. W Wuqiao architekci przyjęli odwrotną strategię. Zamiast powiększać obiekt ponad miarę, starali się zachować jego pierwotną skalę i przywrócić porządek przestrzeni publicznej. To decyzja szczególnie ważna, ponieważ w takiej architekturze nie chodzi wyłącznie o wygląd budynku. Chodzi o ciągłość rytmu wioski, proporcje znane mieszkańcom i przestrzeń, która nadal może być odczytywana jako część lokalnego krajobrazu.

Między starym a nowym

Najważniejszym tematem projektu jest napięcie między zachowaną pamięcią miejsca a współczesną potrzebą odnowienia. Budynek został przebudowany tak, aby z jednej strony odpowiadał nowej funkcji, a z drugiej nie utracił związku z dawną tkanką osady. Architektura działa tu jak mediator: łagodzi różnicę między tym, co historyczne, a tym, co nowe po przebudowie. Nie tworzy ostrego kontrastu, lecz próbuje zszyć przerwaną ciągłość poprzez materiał, skalę, światło i sposób organizacji przestrzeni.

Cegła i szkło

Materiałowa paleta projektu opiera się na prostym, ale wyrazistym zestawieniu cegły i szkła. Cegła nadaje budynkowi ciężar, fakturę i poczucie zakorzenienia, przywołując skojarzenia z tradycyjną zabudową oraz codzienną, użytkową architekturą wsi. Szkło wprowadza natomiast lekkość, przejrzystość i nową otwartość. To właśnie między tymi dwoma materiałami rozgrywa się główna opowieść projektu. Solidność dawnej struktury spotyka się z bardziej współczesnym sposobem użytkowania, w którym wnętrze może komunikować się z zewnętrzem i publiczną przestrzenią wokół budynku.

Publiczny porządek przestrzeni

Przebudowa domu mieszkańców nie ogranicza się do samego obiektu. Równie ważna jest przestrzeń pomiędzy budynkiem, rzeką, drogą i otoczeniem wioski. Projekt próbuje przywrócić czytelność publicznego układu, który w wielu miejscach został zaburzony przez gwałtowne przekształcenia współczesnej zabudowy. Dom mieszkańców staje się więc punktem porządkującym. Nie dominuje nad otoczeniem, ale pomaga na nowo zdefiniować miejsce spotkań i lokalnej aktywności.

Wnętrze dla wspólnoty

Nowa funkcja budynku wymagała przestrzeni elastycznej, otwartej na różne formy użytkowania. Wnętrze nie zostało zaprojektowane jako prywatny salon, lecz jako wspólna sala, miejsce rozmów, zebrań, odpoczynku i codziennych spotkań. Takie funkcje potrzebują architektury wyważonej: wystarczająco reprezentacyjnej, aby podkreślić znaczenie miejsca, ale jednocześnie prostej i bliskiej mieszkańcom. Wujiaqiao Villager’s Home nie jest więc obiektem spektakularnym. Jego wartość polega na tworzeniu ram dla życia społecznego.