Grafika kategorii
Inspiracje
  • Architekt:

    FADW
  • Fotograf:

    Daniel Pexa
  • Lokalizacja:

    Hostinné, Czechy

Drugie życie starej chalupy

U podnóża Karkonoszy, w okolicach czeskiego Hostinné, stoi chalupa pochodząca z pierwszej połowy XIX wieku. Jej nowy właściciel od początku zakładał, że zamiast zastępować historyczny budynek nową architekturą, będzie stopniowo przywracał go do życia jako rodzinny dom rekreacyjny. Do współpracy zaprosił pracownię FADW, z którą miał już wcześniejsze doświadczenia. Architekci Jan Fousek i Daniel Pexa otrzymali przy tym dużą swobodę, a podstawą ich koncepcji stało się świadome przenikanie dwóch porządków: zachowanej historii i współczesnych potrzeb.

Fot. Daniel Pexa | Arch. FADW

Nie wszystko można zachować

Budynek był wcześniej częściowo remontowany, jednak stan niektórych rozwiązań konstrukcyjnych nie odpowiadał już współczesnym wymaganiom. Około jednej czwartej obiektu na poziomie parteru, wraz z fundamentami, trzeba było wykonać ponownie. To właśnie ten fragment został później wykończony drewnianą okładziną, dzięki czemu nowa ingerencja pozostaje czytelna, ale nie odcina się agresywnie od starej części. Zamiast próbować sztucznie postarzać nową architekturę, projektanci pozwolili jej mówić własnym językiem.

Fot. Daniel Pexa | Arch. FADW

Znajomy kształt pozostaje

Mimo szerokiego zakresu prac zachowano podstawowe cechy dawnej chalupy. Nie zmieniono jej obrysu, układu wysokościowego ani charakterystycznej sylwetki pod dwuspadowym dachem. Pozostała także tradycyjna kompozycja materiałowa, oparta na lokalnym czerwonawym piaskowcu, tynkowanych murach oraz drewnie. Dzięki temu budynek nadal należy do krajobrazu Podkrkonoší i zachowuje proporcje typowe dla lokalnej zabudowy. Współczesność pojawia się przede wszystkim w detalach, otwarciach oraz sposobie wykorzystania wnętrza.

Fot. Daniel Pexa | Arch. FADW

Dwie epoki na elewacji

Relację starego z nowym najlepiej widać na zewnątrz. Historyczna, tynkowana część zachowała odrestaurowane skrzynkowe okna i subtelne sztukaterie. Towarzyszy jej współczesny fragment pokryty pionowo układanymi deskami. Od przeciwnej strony dom otwiera się natomiast znacznie większymi powierzchniami szkła, które wpuszczają światło i tworzą bliższą relację z otoczeniem. Kontrast jest wyraźny, lecz nie prowadzi do podziału budynku na dwie niezależne architektury.

Fot. Daniel Pexa | Arch. FADW

Nowy element pod dachem

Najmocniejszą współczesną ingerencją w historyczną sylwetkę jest szeroka lukarna z poziomym pasmem okien. Jej zadaniem było poprawienie funkcjonalności poddasza i otwarcie go na widoki otaczającego krajobrazu. Lukarna nie próbuje naśladować dawnych detali. Otrzymała prostą geometrię i, podobnie jak cały dach, została pokryta barwioną blachą aluminiową. To element jednoznacznie nowy, ale podporządkowany głównej bryle i jej dwuspadowemu profilowi.