The House SchwarzenbergHäusler Architekten

The House Schwarzenberg powstał na skraju historycznego centrum Schwarzenbergu, miejscowości położonej w austriackim Vorarlbergu i silnie związanej z tradycją drewnianego budownictwa regionu Bregenzerwald. Projekt rozpoczął się od stosunkowo prostego pomysłu stworzenia domu jednorodzinnego na działce należącej do rodziny. W trakcie procesu jego założenia zaczęły jednak ewoluować. Zamiast budynku odpowiadającego potrzebom jednego etapu życia powstał dom wielopokoleniowy, przygotowany na zmiany, wspólne użytkowanie i funkcjonowanie rodziny w znacznie dłuższej perspektywie.

Wspólna decyzja o domu

Za projektem stoi nie tylko architektura, ale również świadoma decyzja dwóch pokoleń o zamieszkaniu pod jednym dachem. Młoda para oraz rodzice musieli na nowo określić granice pomiędzy tym, co wspólne, a tym, co prywatne. Häusler Architekten potraktowali tę relację jako jeden z podstawowych elementów projektu. Dom nie miał wymuszać ciągłego przebywania razem, ale pozwalać na naturalne spotkania, jednocześnie zapewniając każdemu pokoleniu własną przestrzeń. Dzięki temu wielopokoleniowość nie jest tutaj dodatkiem do gotowego planu, lecz zasadą organizującą cały budynek.

Prosta drewniana bryła

Forma domu pozostaje spokojna i zwarta. W regionie o tak silnej kulturze budowania z drewna architekci nie szukali formalnego kontrastu za wszelką cenę. Współczesna bryła korzysta z prostoty charakterystycznej dla lokalnej architektury, ale jej oszczędność wynika również z racjonalnego podejścia do materiałów i energii. Kompaktowa konstrukcja ogranicza powierzchnię zewnętrznych przegród, a czytelna geometria pozwala skupić uwagę na jakości drewna, proporcjach otworów oraz precyzji wykonania.

Drewno z rodzinnego lasu

Podstawą konstrukcji jest drewniany szkielet uzupełniony belkowymi stropami. Zastosowano przede wszystkim drewno regionalne, a część materiału pochodzi bezpośrednio z lasu należącego do rodziny. Ten gest nadaje projektowi szczególny wymiar. Materiał nie jest anonimowym produktem dostarczonym na plac budowy, lecz elementem tego samego krajobrazu i rodzinnej historii, z których wyrasta dom. Bliskość źródła ogranicza również transport i wpisuje się w założenie maksymalnego korzystania z lokalnych zasobów.

Materiały, które można rozdzielić

Wybór rozwiązań materiałowych podporządkowano kilku konsekwentnym zasadom: regionalnemu pochodzeniu, trwałości, zdrowemu mikroklimatowi wnętrz oraz możliwości późniejszego demontażu poszczególnych warstw. Dom pomyślano więc nie tylko w perspektywie jego budowy i użytkowania, ale również przyszłych zmian. Zamiast traktować wszystkie elementy jako nierozerwalną całość, projektanci preferowali rozwiązania odwracalne. Dzięki temu materiały mogą być w przyszłości łatwiej naprawiane, wymieniane, ponownie wykorzystane lub rozdzielone.