Sauna Los BatanesIñigo Artigas

Sauna Los Batanes stoi nad brzegiem jeziora na terenie rozległego rancza w Valle de Bravo. Jej historia zaczyna się jednak znacznie wcześniej niż sam projekt. W Los Batanes drewno ze starych drzew, które przewracają się na terenie posiadłości, nie jest traktowane jak odpad. Otrzymuje kolejne życie w postaci nowych przedmiotów i konstrukcji. Sauna zaprojektowana przez Iñigo Artigasa jest bezpośrednią kontynuacją tej zasady. Powstała w całości z dębu pozyskanego na miejscu, z drewna drzew, które jeszcze kilka lat wcześniej rosły dokładnie w tym samym krajobrazie.

Sześć kamieni zamiast fundamentów

Jednym z podstawowych założeń było pozostawienie brzegu jeziora w możliwie niezmienionym stanie. Zamiast klasycznych fundamentów zastosowano sześć dużych kamieni rzecznych, ułożonych ręcznie na podłożu z ubitej ziemi. Nie używano przy tym ciężkiego sprzętu. Na kamieniach spoczęła konstrukcja z masywnych dębowych belek pochodzących z rancza. Ułożone jedna na drugiej tworzą solidną podstawę, ponad którą unosi się właściwa bryła sauny. Rozwiązanie ogranicza kontakt drewna z wilgotnym gruntem, a jednocześnie pozwala wodzie deszczowej i roślinności swobodnie funkcjonować pod budynkiem.

Architektura oparta na styku

Sposób, w jaki drewniane belki spoczywają bezpośrednio na kamieniach, dobrze oddaje charakter całej realizacji. Nie ma tutaj potrzeby ukrywania konstrukcji ani tworzenia efektownych detali dla samego efektu. Ciężar drewna spotyka się z ciężarem kamienia w możliwie bezpośredni sposób. Budynek sprawia wrażenie, jakby został położony na brzegu, a nie trwale wpisany w ziemię. To szczególnie ważne w miejscu, gdzie niewielka architektura ma pozostać podporządkowana jezioru, starym drzewom i naturalnemu ukształtowaniu terenu.

Fińska tradycja po meksykańsku

Punktem odniesienia był archetyp fińskiej sauny, choć Iñigo Artigas nie przeniósł go do Meksyku dosłownie. Zamiast klasycznego dwuspadowego dachu pojawia się pojedyncza, pochylona połać, która wysuwa się daleko przed zamkniętą część budynku. Tworzy zadaszenie nad platformą skierowaną w stronę jeziora i podkreśla horyzontalny charakter niewielkiej konstrukcji. W dach wycięto podłużny otwór wpuszczający światło do środka i rozjaśniający ciemne, opalane drewnem wnętrze.

Rytuał ciepła i wody

Najważniejszą częścią projektu nie jest sama komora sauny, lecz znajdująca się przed nią platforma. To tutaj architektura najmocniej nawiązuje do społecznego wymiaru fińskiej tradycji saunowania. Sauna ma być miejscem gościnności, rozmowy i wspólnie spędzanego czasu. Użytkownicy mogą wielokrotnie przechodzić pomiędzy gorącym wnętrzem a chłodną wodą jeziora, odpoczywając pomiędzy kolejnymi wejściami na drewnianym tarasie. Niewielki obiekt przestaje być więc tylko przestrzenią kąpielową i staje się miejscem spotkania.

Konstruktor: Taller Batán