Strona internetowa:
Lokalizacja:
Wysowa Zdrój
Manichatki w jesiennej odsłonie
Jesień w Beskidzie Niskim ma swój własny rytm. Mgła powoli odsłania wzgórza, deszcz wydobywa zapach drewna, a ciepło przytulnych wnętrz sprawia, że nigdzie nie trzeba się spieszyć. Właśnie w takim otoczeniu kryją się Manichatki – kameralne domy z historią, stworzone dla tych, którzy lubią być blisko natury.
Domy, które mają swoją historię
W Manichatkach przeszłość spotyka się ze współczesnością. Stara łemkowska chyża, przeniesiona z pobliskiej Hańczowej, odzyskała życie dzięki pracy lokalnych cieśli, a wiekowe drewno i kamień nadają temu miejscu autentyczny charakter.
Chatka Mani – tradycja w nowym wydaniu
Drewniane bale, stare cegły i naturalne materiały przywołują atmosferę dawnych beskidzkich domów. Trzy apartamenty i wspólna jadalnia z kominkiem tworzą przestrzeń, w której przyjemnie spędza się czas razem.
Mani Sowa – czas spędzony razem
Kameralna chatka dla maksymalnie sześciu osób łączy przytulną strefę dzienną z sypialnią na poddaszu. Tutaj nawet deszczowe popołudnie może mieć swój urok – szczególnie gdy nie trzeba nigdzie wychodzić.
Norka – architektura ukryta w krajobrazie
Częściowo zagłębiona w ziemi, z dużym przeszkleniem skierowanym ku beskidzkim wzgórzom, niemal znika w otaczającej przyrodzie. To niewielka, całoroczna przestrzeń dla dwojga, w której najważniejszy staje się widok za oknem.
Beskid Niski – przyjemność z niespiesznych chwil
Mgliste poranki, leśne ścieżki i wzgórza otulone jesiennymi kolorami. Manichatki pozwalają odkrywać Beskid Niski bez pośpiechu, ale równie dobrze można tu spędzić cały dzień z książką i kubkiem gorącej herbaty.
Manichatki – tam, gdzie czas płynie inaczej
W niewielkich Ropkach, pośród łagodnych wzgórz Beskidu Niskiego, można odnaleźć spokój, który coraz trudniej spotkać w popularnych górskich miejscowościach. Jesienią jest tu szczególnie nastrojowo. Wilgotne drewno nabiera głębszego koloru, mgła przysłania odległe szczyty, a ciepłe światło we wnętrzach zachęca do pozostania w domu nieco dłużej.
Historia Manichatek zaczęła się od starej łemkowskiej chyży, przeniesionej z Hańczowej i odrestaurowanej z poszanowaniem jej charakteru. Drewniane bale, stare cegły, kamień i wiekowe deski otrzymały drugie życie. Zamiast ukrywać ślady przeszłości, gospodarze uczynili je jednym z najważniejszych elementów tego miejsca.
Trzy domy, trzy sposoby na odpoczynek
W Chatce Mani przygotowano trzy apartamenty z niezależnymi łazienkami oraz wspólną kuchnię i jadalnię z kominkiem. Cały dom może pomieścić do trzynastu osób. To przestrzeń, w której można cieszyć się prywatnością, a jednocześnie spotykać przy wspólnym stole, przeciągając śniadania i wieczorne rozmowy.
Mani Sowa oferuje bardziej kameralny wypoczynek dla maksymalnie sześciu gości. Na parterze znajduje się wyposażona kuchnia z jadalnią, część wypoczynkowa i łazienka, a poddasze pełni funkcję przestrzeni sypialnej. Naturalne wykończenia i prosta organizacja wnętrza sprawiają, że codzienność szybko nabiera tu spokojniejszego rytmu.
Zupełnie inny charakter ma Norka – niewielki, nowoczesny domek częściowo ukryty w ziemi. Duża przeszklona ściana otwiera wnętrze na beskidzki krajobraz, a otwarta przestrzeń mieści łóżko, sofę i aneks kuchenny. Oddzielono jedynie łazienkę. Koza oraz ogrzewanie na podczerwień zapewniają ciepło również w chłodniejszych miesiącach. To miejsce stworzone dla dwóch osób, które chcą choć na chwilę odsunąć się od codziennego zgiełku.
Beskid Niski bez pośpiechu
Manichatki są również doskonałym punktem wyjścia do odkrywania Beskidu Niskiego. W okolicy czekają spokojne szlaki, drewniane cerkwie, dawne łemkowskie zabudowania i krajobrazy, które zachowały swój naturalny charakter. Można wybrać się na spacer w stronę Ostrego Wierchu, zaplanować wycieczkę rowerową albo pozwolić sobie na dzień bez żadnego planu.
Mile widziani są także goście podróżujący ze swoimi czworonogami – warunki pobytu warto wcześniej uzgodnić z gospodarzami.
Przyjemność z małych rzeczy
Najpiękniejsze w Manichatkach jest to, że każdy z trzech domów proponuje nieco inny sposób wypoczynku. Można zamieszkać w odrestaurowanej chyży, spędzić kilka dni z bliskimi w drewnianej chatce albo zaszyć się we dwoje w Norce, obserwując przez okno zmieniający się krajobraz.
A kiedy za oknem pada deszcz? Tym lepiej. Można zostać pod ciepłym kocem, rozpalić w kominku i przez chwilę nie myśleć o tym, co trzeba zrobić jutro. Bo czasem najwięcej zostaje z wyjazdu, podczas którego najmniej trzeba było robić.